Nie ma wieku, w którym nie można wykonywać ćwiczeń fizycznych. Od okresu dojrzewania do dojrzałej starości osoba jest w stanie wykonywać ćwiczenia, które mogą mieć różnorodny wpływ na dowolne narządy i układy ludzkiego ciała. Wraz z wiekiem aktywność fizyczna i psychiczna człowieka stopniowo zaczyna słabnąć. Wpływa na to kilka czynników naraz: zużywa się tkanki i narządy, przestaje wytwarzać się kilka hormonów, spada prędkość układu nerwowego. Systematyczne ćwiczenia pomagają spowolnić te procesy.

Ćwiczenia mają kompleksowy wpływ na organizm człowieka i nie pozostawiają w spokoju ani jednej komórki, która byłaby poza wpływem ruchów. Aktywna aktywność mięśniowa opóźnia związany z wiekiem spadek masy mięśniowej, który jest jednym z istotnych czynników wpływających na związany z wiekiem spadek tempa metabolizmu. Aktywność fizyczna ma bardzo pozytywny wpływ na pracę przewodu pokarmowego oraz na proces trawienia. Pod wpływem wysiłku fizycznego pobudzana jest również przez układ nerwowy praca gruczołów dokrewnych – narządów płciowych, tarczycy, nadnerczy i innych. Jest to szczególnie ważne dla osób starszych.

Podczas wykonywania ćwiczeń fizycznych gwałtownie wzrasta zapotrzebowanie na tlen, dlatego im mocniej pracuje układ mięśniowy, tym bardziej energicznie pracują płuca i serce. Serce osoby wykonującej ćwiczenia fizyczne działa ekonomicznie.
Równie ważne są ćwiczenia na układ oddechowy. Pod wpływem ćwiczeń fizycznych pojemność życiowa płuc wzrasta, chrząstka żebrowa uelastycznia się, mięśnie oddechowe wzmacniają się, a ich napięcie wzrasta.
Ćwiczenia poprawiają krążenie krwi tętniczej i żylnej w tkankach, zwiększają metabolizm, wzmacniają funkcje układu krwionośnego i limfatycznego.

Bieganie, pływanie, jazda na nartach pomaga zwiększyć pojemność życiową płuc, czyli całkowitą ilość powietrza, jaką człowiek może wydychać podczas najgłębszego oddechu. Zdolność życiowa często charakteryzuje ogólny rozwój fizyczny.
Systematyczne wykonywanie ćwiczeń fizycznych, przestrzeganie higienicznych standardów żywienia i snu, przemienność procesów pracy i odpoczynku przyczyniają się do regulacji normalnego funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego, utrzymania fizjologicznej aktywności wszystkich narządów i układów. Im bardziej prawdziwa osoba zaczyna angażować się w kulturę fizyczną i sport, tym mniej patologicznych zmian występuje w starszym wieku.

Problem długowieczności i zachowania zdolności do pracy ludzi ma duże znaczenie społeczno-biologiczne. Ci, którzy systematycznie zajmują się kulturą fizyczną i sportem, niezmiennie uczą się szczególnego poczucia pełni życia, które cofa starość i choroby, pomaga żyć szczęśliwie i produktywnie pracować.

Osoby starsze są bardzo przydatne do ćwiczeń gibkościowych, które zwiększają ruchomość kręgosłupa, bioder i innych stawów, poprawiają koordynację skurczu i rozluźnienia mięśni.

Ćwiczenia wymagające zwrotów, zgięć tułowia, ruchów kończyn o dużej amplitudzie, zgięć i skrętów głowy wymagają ostrożności i stopniowej obserwacji.

Stąd kultura fizyczna i sport w życiu ludzi mają ogromne znaczenie, zwłaszcza dla osób starszych i starszych. Kultura fizyczna i sport z osobami starszymi, będąc środkiem aktywnego wypoczynku, powinny jednocześnie służyć działaniu tonizująco-regenerującym, przeciwdziałać rozwojowi zmian związanych z wiekiem w organizmie i przyczyniać się do wzrostu poziomu zdolność do pracy.
Kultura fizyczna i sport są niezbędnymi warunkami kontynuacji aktywnej pracy i twórczej długowieczności.